عشقولانه

          

لحظه اي آرام ندارم مدتهاست که در کنار بودنش احساس دلتنگي امانم نميدهد    

 هست اما دورتر از بودني که او را ببينم دورتر از بودني که سقوطم را . اوجم را ببيند

   شب از لا به لاي سکوت بي حدش اميدي گرم به من ميدهد گرم تر از فريادم فريادي که از تمام بي نهايت ها بيشتر است.

    زماني که  سردي روزگار را با تمام وجودم احساس ميکردم صدايش را شنيدم

    زماني که نفسم سنگيني روزهاي خستگي را داشت قلبم فرياد با او بودن را زد

زماني که اين اميد تمام زندگيم بود لحظه اي آرام ندارم کاش ميشد خدايا اکنون که با او هستم لحظه اي تنها لحظه اي او را ببينم

 مهم نيست چند بهار در کنار هم زندگي کنيم باور کنيد مهم اين است که يادمان باشد عمرمان کوتاه است در پايان زندگي خيلي از ما خواهيم گفت: کاش فقط چند لحظه بيشتر فرصت داشتيم تا خوب بهم نگاه کنيم و همه ناگفته هاي مهر آميز يک عمر را در چند ثانيه بگوييم اي کاش با خاطره ها زندگي نميکرديم

این متن رو آقا محمد برای من تو نظرات نوشتن من هم دیدم قشنگه گفتم تو وبلاگ بذارم

مرسی محمد جان

 اشكي كه بي‌صداست پشتي كه بي‌پناست دستي كه بسته است پايي كه خسته است دل را كه عاشق است حرفي كه صادق است شعري كه بي‌بهاست شرمي كه آشناست دارايي من است ارزاني شماست

 شب براي چيدن ستاره هاي قلبت خواهم آمد .بيدار باش من با سبدي پر از بوسه مي آيم و آن را قبل از چيدن روي گونه هايت ميکارم تا بداني اي خوبم دوستت دارم

       ريشه هاي تو را دريافتم و صداي من با صداي تو آشناست و تو در بالاترين نقطه قلبم جاي داري 

       با من از آرزو حرف ميزني آيا نميداني آرزويم با تو بودن است اين را از صدايم از نگاهم نميفهمي 

      آيا نميداني که سراسر وجودم ياد توست.نميداني که من با تو فقط با تو به تلاش و عشق و زندگي ميرسم 

           سکوت من سکوت دلهره نفس هاي با تو بودن است سکوتي که در اوجم فرياد ميزند 

                 تو صداي سکوت من را سعي کن بشنوي     

      مراقب گرمای دلت باش تا کاری که زمستان با زمین کرد زندگی با دلت نکند

   تا کدوم ستاره دنبال تو باشم تا کجا بي خبر از حال تو باشم مگه ميشه از تو دل بريد و دل کند بگو مي خوام تا ابد مال تو باشم از کسي نيس که نشوني تو نگيرم به تو روزي ميرسم من که بميرم هنوزم جاي دو دستات خالي مونده تا قيامت توي دستاي حقيرم خاک هر جاده نشسته روي دوشم کي مياد روزي که با تو روبرو شم من که از اول قصه گفته بودم غير تو با سايه م نمي جوشم

 كاش ميشد از حقيقت قصه ساخت عشق را احساس كرد با پر زرد قناري تا دل رنگين كمان پرواز كرد كاش مي شد جلوه بودن به رويا داد و بعد كودكي را ياد كرد يا پر پرواز داد. قاصدي چون رود شد يا ... روي گلبرگ گل سرخي نشست و گريه كرد

  به روي برگ زندگي دو خط زرد مي کشم و چشم عاشق تو را که گريه کرد مي کشم تو رفتي و بدون تو کسي نگفت با خودش که من بدون چشم تو چقدر درد مي کشم

  دقايقي تو زندگي هست که دلت براي کسي تنگ ميشه که ميخواي اونرو از تو رويات بکشي بيرون و توي دنياي واقعي بقلش کني خيلي قشنگه که اين احساس هميشه باهات باشه که يکي اون بالا هست که هميشه هواتو داره خيلي لذت بخشه که مطمعن باشي که اون از همه ي کسايي که دورو ورت هستن و ادعا مي کنن که عاشقتن ولي واقعن نيستن بيشتر عاشقت هست خداي من خيلي خوشحالم که تو رو دارم نميگم که اندازه ي همي ي دنيا دوستت دارم اخه خدا جون دنيا خيلي کوچيکه ميگم اندازه ي قلبي که بهم هديه کردي دوستت دارم

 دوباره غروب ميايد تنهاي تنها در انتظار صدايي هستم                                       

     که درتلاطم افکارم آشنا باشد                             

                                                  سکوت تمام قلبم را فرا گرفته در حسرت لحظه هايم مکث کردم

که هنوز از بين نرفته ولي ميدانم که نفسم تا آخرش با آن لحظه ها ميماند      

                                                         آيا خدا صداي مرا مي شوند يا آيا مرا دوست دارد

                              که فريادم را تنها در دل نگه دارم و با اين فکر زندگي کنم

 وقتي کسي رو دوس داري حاضري جون فداش کني حاضري دنيا رو بدي فقط يه بار نيگاش کني به خاطرش داد بزني به خاطرش دروغ بگي رو همه چي خط بکشي حتي رو برگ زندگي وقتي کسي تو قلبته حاضري دنيا بد باشه فقط اوني که عشقته عاشقي رو بلد باشه قيد تموم دنيا رو به خاطر اون مي زن خيلي چيزا رو مي شکوني تا دل اونو نشکني حاضري بگذري از دوستاي امروز و قديم اما صداشو بشنوي شب از ميون دو تا سيم 

به دو چیز اعتقاد دارم: یکی خدا و دیگری تو.

من در این دنیا دو چیز می خواهم:یکی تو و دیگری خوشیختی تو.

من این دنیا را برای دوچیز می خواهم:یکی تو ودیگری با تو موندن تا همیشه